Toen ik een klein meisje was van nog geen twee jaar stond ik al erg vaak in de sporthal. Mijn broer en zus hadden training en mijn moeder moest ze samen met mij wegbrengen en ophalen. Ik wou vanaf het begin altijd al meedoen en proberen na te doen wat zij konden. Ik vond het hartstikke leuk en sprong wel tig keer van de kast af op de grond. Ik wou nooit mee naar huis, het liefste zou ik de hele dag in die sporthal blijven spelen.

Toen ik vijf jaar was en eindelijk zelf ook kon sporten wou ik ook graag op gymnastiek. Ik ben bij NTK Apeldoorn begonnen met gym en kreeg les van Claudia. Mijn eerste wedstrijd heb ik in 2000 geturnd met mijn vijf jaar oud. Dit waren de verenigingswedstrijden van NTK en daar heb ik mijn eerste medaille behaald, een vijfde plek.

Vanaf 2001 mocht ik in de damesselectie trainen onder leiding van Cisca. Ik zat ook op dansen en op acrogym. Twee jaar later werd ik gevraagd voor proeftrainingen bij de turnschool in Heerenveen en mocht daar blijven turnen.

In 2004 ben ik volledig overgestapt naar WIK-FTC, waar ik training kreeg van Janneke en toen begon het feest pas echt. Ik moest keuzes maken tussen de verschillende sporten en heb uiteindelijk voor turnen gekozen. Ik was bereid er helemaal voor te gaan en had mooie dromen om naar toe te werken. Turnen begon steeds serieuzer te worden en ik moest ook steeds vaker trainen. Toen werd het echt topsport waar ik mee bezig was. Mijn allereerste NK heb ik in 2004 geturnd.

In 2005 ben ik overgestapt naar TON Oldenzaal. Onder leiding van Elke en Georg begonnen we met een grote groep van tien meiden, waar er maar weinig van overbleven. Vanaf 2006 trainde ik 9x in de week met Elke Engbers als mijn trainster en ook moest ik veranderen van basisschool. Samen met drie andere meisjes woonde ik door de week in een vakantiehuisje, dus ik was niet meer zo vaak thuis.

In 2006 had ik voor het eerst een internationale wedstrijd en heb ik voor het eerst in mijn leven met een vliegtuig gereisd. Ayla en ik mochten als kleine pupillen 2 naar het Gym-Festival TRNAVA in Slowakije onder begeleiding van Mike. Dat was een ontzettend gave ervaring die ik nooit meer zal vergeten.
Later dat jaar werd ik Jeugd 1 en heb ik deelgenomen aan de Wase Gym Cup in St. Gillis-Waas, België. Ook daar heb ik hele leuke herinneringen aan. Het jaar daarop ging ik naar de middelbare school, Het Stedelijk Lyceum Zuid in Enschede. Ik werd een stukje ouder en het werd allemaal erg serieus toen. Ik moest veel wedstrijden draaien en het was hard werken voor het beste resultaat. Met het NK 2007 werd ik 3e op mijn lievelingstoestel balk. Dat was mijn eerste medaille met de Nederlandse Leeuw. Dat was wel heel gaaf.

Na de zomervakantie werd ik Jeugd 2. Toen heb ik meegedaan aan de Wase Gym Cup in Melsele en Le Coupe d’Avenir in Malmedy. Bij beide wedstrijden hebben we met het team een beker gewonnen. In Melsele waren we 3e, individueel 7e, en in Malmedy 2e, individueel 4e.

Het jaar 2008 was een superjaar voor mij. In het voorjaar zijn we voor twee weken lang op stage geweest naar Amerika. Ik had al contact met Charlie, waar Elke uiteindelijk mee heeft afgesproken om daar langs te gaan met ons groepje. Samen met Ayla, Serena, Elise, Lynn en Bente zijn we uitgenodigd om daar te komen trainen, met Elke en Nel als trainsters. Ik kan me het nog heel goed herinneren. We kwamen aan en werden opgehaald door Charlie met een limousine! Toen we bij de turnhal aankwamen werden we met open armen ontvangen door de turnsters daar. Lynn en ik zaten samen bij Sarah in een gastgezin de eerste week, en bij Jilian in de tweede week. Ik heb het daar zo ontzettend naar mijn zin gehad en het was een geweldige ervaring. Ik ben zelfs op het Empire State Building geweest. New York was helemaal geweldig en de mensen die ik daar heb leren kennen ook.

Het NK dat jaar maakte het helemaal af. Met de meerkamp was ik 3e, en met de toestelfinales balk en vloer heb ik ook beide keren de 3e plek behaald. Dus 3x3! Ik was toen zo ontzettend blij.

Vanaf toen veranderde er een hoop. Elke ging ons verlaten, want ze had een baan aangeboden gekregen in New York waar we eerder dat jaar heen waren geweest. Dit kregen wij na de zomervakantie te horen, het begin van een nieuw turnseizoen als Junior 1.
Onze nieuwe trainer werd Gerrit Beltman. Het was ontzettend wennen, want verschillende trainers hebben verschillende manieren van denken en verschillende technieken. Dat jaar was wel een stukje minder dan het jaar ervoor. Samen met Ayla en Melissa heb ik nog een wedstrijd in Duitsland geturnd, de Pre Olympic Youth Cup in Bergisch-Gladbach. Ook dit was weer een leuke ervaring.
De halve finale was mijn beste wedstrijd. Toen heb ik voor het eerst yurchenko hele schroef gesprongen.

Het NK was een grote domper. Ik was doodop en had een slechte wedstrijd gedraaid. De volgende dag zou ik toestelfinales sprong en balk hebben, maar met inturnen ging het mis. Ik heb geprobeerd door te turnen, maar dat was geen succes. Dat was dus niet zo’n goede afsluiting van dat seizoen.

Midden 2009, het volgende turnseizoen. Een nieuwe school, Het Noordik in Almelo, en een nieuw woonadres. Ik kwam in een hele leuke klas waar ik het erg naar mijn zin had. Ik werd daar met open armen ontvangen, net als in mijn nieuwe gastgezin. Ik woonde door de week bij Wyomi, Tahnee en Leonie in huis. Daar heb ik het super naar mijn zin gehad.

Ondanks dit brak een ontzettend zware tijd voor mij aan. Ik heb alleen maar tegenslagen gehad, waardoor ik er helemaal doorheen zat. Eind 2009 kreeg ik last van een polsblessure, die nog steeds niet over is. Het begon met een klein pijntje wat ik probeerde te negeren. Het werd steeds erger, waardoor ik uiteindelijk helemaal niks meer kon doen. Begin van het jaar 2010 waren er problemen in mijn familie (mijn oom is overleden) wat ook een hele moeilijke periode is geweest.
Door mijn pols heb ik drie tot vier maanden niet volledig kunnen trainen. Alles waarbij ik mijn pols belastte mocht ik niet langer doen. Daar bleef dus niet veel van over. De EJK kwalificatie kon ik vergeten. Ik zag alle meiden om me heen hard door werken en ze gingen als een speer. Het ene nieuwe element na de andere. Dit was voor mij heel erg zwaar.

Toen ben ik een gesprek aangegaan met Gerrit en hebben we alles op een rijtje gezet. Ik stond voor een hele moeilijke, maar belangrijke keuze. Ik heb beperkingen in mijn lichaam, ik ben niet zo lenig als andere turnsters. Dit is ook de oorzaak van mijn blessure. Als ik door ga, zou het blijven terugkomen, en dus niet alleen aan mijn pols. Na die lange rust van een paar maanden is mijn blessure er nog niet veel beter op geworden. Ik heb best wel een achterstand en weet niet of ik deze weer volledig kan ophalen.

Ik heb dus uiteindelijk besloten om te stoppen met turnen. Omdat ik het niet zomaar op wou geven had ik ervoor gekozen nog een laatste wedstrijd te doen. Na zoveel jaren turnen, wat werkelijk álles voor me betekende, kan ik niet zomaar stoppen zonder ‘afscheid te nemen’. Het NK 2010 leek mij hier de beste gelegenheid voor. Ik kreeg geen dispensatie met de halve finale, dus heb ik in een paar weken mijn programma moeten opbouwen. Van niks naar weer zoveel mogelijk, met pijn. Ik heb het deze tijd heel erg zwaar gehad, maar heb mezelf gezegd vol te houden.

Ik heb een nog redelijk goede halve finale gedraaid. In de laatste weken voor het NK heb ik echt vreselijk hard mijn best gedaan om alles eruit te halen wat er in zat. We zijn op stage geweest in Heerenveen en hebben daar de week voor de wedstrijd getraind. Het ging allemaal best wel moeilijk met de trainingen, ik had er niet zo een goed gevoel over. Het was ook erg lastig, omdat ik het er niet over mocht hebben dat ik na het NK zou stoppen. De podiumtraining ging wel heel goed.

De volgende dag was het NK al, mijn allerlaatste wedstrijd.
Het ging echt super. Ik heb een foutloze wedstrijd gedraaid en was echt ontzettend blij!
Zondag waren de toestelfinales, waar ik brug, balk en vloer mocht doen. Voor brug had ik mij afgemeld, omdat ik erg blij was met de oefening van de dag ervoor. Daarmee wou ik graag eindigen.
Balk ging echt goed, mijn lievelingstoestel.
Als laatste mocht ik mijn vloeroefening laten zien, This Is It. Smooth Criminal van Michael Jackson.
Ik heb er ontzettend van genoten.

Met een 7e plaats AA (sprong 11.850, brug 11.000, balk 12.150, vloer 12.600, totaal 47.600) en 5e op balk (11.800) en vloer (12.600), ben ik erg trots en tevreden.
Mijn NK had ik me niet beter voor kunnen stellen. Ik heb het met een geweldig gevoel afgesloten.






Ondertussen ben ik bezig geweest met het voorbereiden op mijn toekomst. Ik heb voor een school gekeken in Apeldoorn en een andere sport. Naast turnen heb ik dansen altijd helemaal geweldig gevonden. Helaas had ik er nooit tijd voor, dus heb ik er ook niks mee kunnen doen. Nu heb ik me aangemeld voor een auditie bij Stichting Theaterstudio Apeldoorn om een dans-vooropleiding te gaan doen. En, wie weet daarna naar de dansacademie. De auditie is donderdag al, dus dat wordt spannend! Aan de ene kant vind ik het natuurlijk vreselijk jammer dat ik stop met turnen, maar aan de andere kant is het ook wel goed zo. Ik kijk erg uit naar de komende periode en ben benieuwd hoe het allemaal zal gaan uitpakken!

Ik wil iedereen ontzettend bedanken voor alle support, lieve berichtjes, hulp, montages, foto’s, noem maar op. En natuurlijk ook mijn trainers, trainsters, Robin mijn fysiotherapeut en de docenten van Het Noordik.
Ik heb echt heel erg veel meegemaakt en dat kan niemand me afnemen en dit zal ik altijd bij me houden. Ik zal iedereen heel erg gaan missen, nogmaals ontzettend bedankt! Als iemand nog vragen of opmerkingen heeft, mag je gerust een berichtje achter laten in mijn gastenboek of een mailtje sturen naar nikkiolyve@hotmail.com.
En natuurlijk zal ik nog eens wat van me laten horen. Mijn website blijft voorlopig nog wel even in de lucht!

Hele lieve groetjes,
Nikki Olyve